Empathie en geweld
Hoe stoppen we geweld en eenzaamheid in de wereld a.d.h.v. architectuur?

Wat als generaties ervoor zorgen om elkaar te helpen overleven? 
-> takenverdelingen

wat is de rol van een interieurontwerper hierin?

Ontwerp idee: gemeenschappelijke woning creëren voor een grotere groep, waarbij men zonder een takenverdeling het niet overeind houdt

Onderzoeksthema:
Onderzoeksvraag:

- aparte slaapplekken -> privacy
- verschillende keukens -> wel eigen frigo's
- ronde, organische vormen voor meubels -> minder gevaar voor kids, maar ook gevoel van samenbrengen
- slaapplekken hoger gelegen dan leefruimtes
- speelruimtes
- leesruimte
- fitness ruimte
- badkamers ->

bron: https://www.historamarond1900.nl/leven/verlichting-1/haard

In de prehistorie kreeg de open haard al een centrale plaats in woningen, die zich door de tijd heen handhaafde. Het diende als warme en goed verlichte plek in huizen, boerderijen en kastelen, waar het sociale leven zich concentreerde. Op boerderijen werden lange winteravonden gebruikt voor sociale interactie en activiteiten zoals breien. Rond 1900 verloor de haard in stedelijke woningen zijn rol als centrum van het sociale leven, maar bleef het wel zo op boerderijen en in kleinere huizen, waar het gezinsleven zich nog steeds voornamelijk rond de haard afspeelde.

Dr. Thomas Keith is een filosofie- en genderstudiesprofessor uit Californië en de producent van twee eerdere films over gerelateerde onderwerpen zoals mannelijkheid (The Bro Code) en misogynie (Generation M). In zijn nieuwste documentaire behandelt hij het onderwerp empathie, en het opmerkelijke gebrek daaraan, in de mannelijke cultuur. Met behulp van fragmenten uit verschillende media, waaronder advertenties, tijdschrift- en boekcovers, films, nieuws- en sportverslaggeving, en muziekvideo's, presenteert Keith talloze voorbeelden van de manieren waarop vrouwen worden afgebeeld en onderschat in en door de populaire cultuur. Deze alomtegenwoordige boodschappen en andere manieren waarop mannen worden opgeleid en gesocialiseerd, worden gebruikt om de redenen te verklaren waarom mannen misogynistisch en seksistisch zijn. Met andere woorden, mannen behandelen vrouwen als objecten omdat hen door de samenleving is geleerd om ze op die manier te behandelen. Keith, samen met andere auteurs en academici die worden geïnterviewd, pleiten ervoor dat mannen begripvoller en sympathieker moeten zijn tegenover vrouwen.

Het is onwaarschijnlijk dat iemand het hiermee oneens zou zijn, wat de vraag naar het publiek problematisch maakt. Hoewel Keith's bedoeling duidelijk is om een constructievere discussie te genereren over seksisme, is de boodschap dat mannen empathischer moeten zijn overdreven simplistisch en duidelijk. Op dezelfde manier is het idee dat de media krachtig van invloed is op cultuur en maatschappij goed betreden terrein. Zowel de gebruikte beelden als de geuite meningen, hoewel op een originele manier gerangschikt, zijn niet nieuw. Als de premisse van de film is om meer voorbeelden te bieden van de vele manieren waarop de huidige dominante cultuur onaardig, onbeschoft en misogynistisch is, zullen de meeste kijkers reageren met "ja, dat weten we."

Dit longitudinale onderzoek richt zich op de rol van empathie-tekort en emotionele vaardigheden bij het voorspellen van crimineel gedrag bij jongeren. Voor het onderzoek zijn twee vragenlijsten (RPQ en ICU) en een computertaak (Dot Probe) afgenomen bij een klinische onderzoeksgroep met agressie problematiek, met leeftijden tussen de 8 en 12 jaar (voormeting: M = 10;1, SD = 1.15, N = 30).

De bevindingen wijzen op een significante correlatie tussen gebrek aan empathie en emotionele vaardigheden in de jeugd en de neiging tot crimineel gedrag op latere leeftijd. Jongeren met een verminderd vermogen tot empathie vertonen een grotere kans om betrokken te raken bij criminele activiteiten, variërend van geweldsmisdrijven tot diefstal en vandalisme.

Verdere analyse toont aan dat gebrekkige emotionele vaardigheden, zoals het onvermogen om emoties te herkennen, te begrijpen en ermee om te gaan, een voorspellende factor zijn voor antisociaal gedrag. Deze gebrekkige vaardigheden vergroten de kwetsbaarheid van jongeren om zich in negatieve sociale omgevingen te begeven en resulteren in een verhoogd risico op crimineel gedrag.

EMPATHIE EN AGRESSIE

Methodologie:
- Steekproefselectie: Inclusie van kinderen met gediagnosticeerde CU traits.
- Experimentele opzet: Randomisatie van deelnemers in interventie- en controlegroepen.
- Meetinstrumenten: Gebruik van gestandaardiseerde tests en vragenlijsten om empathie en agressie te meten voor en na de interventie.
- Interventie: Beschrijving van de 'Minder Boos en Opstandig' interventie met nadruk op empathiebevordering en agressiebeheersing.
- Gegevensanalyse: Vergelijking van pre- en post-interventie metingen tussen de interventie- en controlegroepen.

De belangrijkste kenmerken van CU traits zijn:

1. Gebrek aan empathie: Personen met CU traits hebben moeite met het begrijpen van de emoties en gevoelens van anderen. Ze vertonen minder medeleven of betrokkenheid bij anderen, zelfs in situaties waarin empathische reacties normaal zouden zijn.
2. Onverschilligheid: Ze tonen vaak een gebrek aan emotie, lijken ongevoelig voor negatieve gebeurtenissen en vertonen weinig emotionele reacties, zelfs bij situaties die anderen van streek zouden maken.
3. Ongevoeligheid voor straf: Ze reageren minder op straf of negatieve consequenties voor hun gedrag en kunnen risicovol of antisociaal gedrag blijven vertonen ondanks herhaalde correcties of disciplinaire maatregelen.
4. Gebrek aan schuldgevoel: Personen met CU traits tonen vaak weinig of geen spijt of schuldgevoel over hun gedrag, zelfs als het anderen heeft geschaad.
5. Gebrek aan emotionele warmte in relaties: Ze hebben moeite met het aangaan van warme, emotioneel betrokken relaties met anderen, inclusief familie en leeftijdsgenoten.

Dit is een documentaireserie op Netflix die individuele gevallen van moordenaars volgt en hun verhalen onderzoekt. Elke aflevering belicht een verschillende moordzaak vanuit het perspectief van de dader. De serie onderzoekt de achtergronden van de daders, hun motieven en de gebeurtenissen die hebben geleid tot de misdaden die ze hebben gepleegd. In deze serie getuigt elke crimineel van een gebrek aan een stabiele omgeving als kind. Men werd geen empathisch vermogen aangeleerd door verwaarlozing.

"I am a Killer"

PARAMETERS:

Gemeenschappelijke ruimtes staan centraal
Zoveel mogelijk natuurlijk lichtinval
Organische vormgeving
Gedeelde ruimtes
Takenverdelingssyteem
Grote leefmachine
Mannen, Vrouwen, Gezinnen
Kleine slaapkamers
Open haard centraal gelegen

Ontwerp 1

Ontwerp 2

Dit wooncomplex, gebouwd tussen 1947 en 1952, was bedoeld als een verticale stad en een antwoord op de naoorlogse huisvestingscrisis. In de Unité d'Habitation waren de privévertrekken, inclusief de slaapkamers, relatief klein en compact gehouden om ruimte vrij te maken voor gemeenschappelijke voorzieningen.

Bron: https://www.fondationlecorbusier.fr/oeuvre-architecture/realisations-unite-dhabitation-marseille-france-1945-1952/

Le Corbusier geloofde sterk in de principes van functionalisme, waarbij hij streefde naar efficiëntie, functionaliteit en rationaliteit in architectuur. Zijn ideeën waren sterk beïnvloed door de opkomst van de industriële revolutie en de opkomst van machines.
Hij stelde voor dat woningen net zo zorgvuldig en precies ontworpen moesten worden als machines, met als doel om de kwaliteit van leven te verbeteren.

Bij verschillende stoornissen speelt gebrekkige empathie een rol, zoals bij borderline-persoonlijkheidsstoornis, narcistische persoonlijkheidsstoornis, psychopathie en autisme. Sommige mensen hebben daardoor problemen in de omgang met anderen en vermijden sociale gebeurtenissen. Anderen zijn ronduit manipulatief of zelfs levensgevaarlijk.
Simon Baron- Cohen suggereert dat mensen die een zeer laag niveau van empathie hebben meer geneigd zijn tot wreedheid en gewelddadig gedrag.

Empathie, imitatie en inlevingsvermogen zijn belangrijke eigenschappen van de mens en voorwaarden voor vooruitgang en beschaving. Sinds kort weten we hoe ze werken: door middel van 'spiegelneuronen' in ons brein, 'slimme cellen' die ons in staat stellen om ons te spiegelen aan anderen.

BERENICE MANHAEVE